δόθηκε από τον Μαϊτρέγια μέσω του Μπέντζαμιν Κρεμ 

"Δεν ήρθα για να ιδρύσω μια νέα θρησκεία", λέει ο Μαϊτρέγια. "Ήρθα για να διδάξω την τέχνη της Αυτοπραγμάτωσης", κάτι που δεν είναι ούτε ιδεολογία ούτε θρησκεία, αλλά ωφελεί ανθρώπους απ' όλες τις θρησκείες και αυτούς που δεν έχουν καμιά θρησκεία. "Έρχομαι σ' εσάς 'ως κλέπτης εν νυκτί'", μας λέει, "έτσι ώστε να μη διεγερθείτε υπερβολικά. Σιγά-σιγά, καθώς θα γίνεστε εγρήγοροι, μπορείτε και 'χωνεύετε' αυτό που 'τρώτε'. Στην εγρήγορση θα Με γνωρίσετε. Στους '-ισμούς' θα Με πολεμήσετε".

Το ν' αναζητάμε τον Μαϊτρέγια κάτω από τίτλους, ακόμα και κάτω από τον τίτλο "Μεσσίας", μπορεί να οδηγήσει σε πλάνη: "Μεσσίας" είναι μια λέξη που πλάστηκε από το ανθρώπινο γένος και η δήλωση "είμαι ο Μεσσίας" μπορεί να προκαλέσει αντίδραση. Αν και μερικοί μπορεί να βρουν στο πρόσωπό Του τις ιδιότητες του Ιησού, "εκείνοι που Μ' αναζητούν ως Δάσκαλο είναι πιο κοντά στο στόχο, γιατί αυτό είμαι".*

Η αληθινή ποιότητα του Δασκάλου θα φανεί στη διδασκαλία – και η διδασκαλία είναι ότι ο Δάσκαλος είναι μέσα σου. Με τα λόγια του Μαϊτρέγια: "Ζητώ να εκφράσω αυτό που είμαι μέσ' από σας: γι' αυτό έρχομαι".*

"Δεν ήρθα για να δημιουργήσω οπαδούς", λέει ο Μαϊτρέγια. "Καθένας σας θα πρέπει να συνεχίσει να αναπτύσσεται μέσα στη δική του θρησκευτική παράδοση. Αληθινός μαθητής είναι εκείνος που σέβεται τις παραδόσεις. Να σέβεστε τις δικές σας θρησκείες, τις δικές σας ιδεολογίες, με δυο λόγια, τη δική σας μορφή σκέψης, και θα βιώσετε το Δάσκαλο. Ακόμα και όταν Με δείτε, μην τρέξετε πίσω Μου. Αν τρέξετε πίσω Μου, θα Με χάσετε. Κανένας δεν μπορεί να Με μονοπωλήσει – ανήκω σε κάθε άνθρωπο".

"Αν Με προσωποποιείτε", προειδοποιεί, "δεν θα δημιουργήσετε παρά μόνο σύγχυση, χάος, καταστροφή. Αν Με επιδεικνύετε, δεν ξέρετε ποιος είμαι. Ακόμα και τα σημάδια της παρουσίας Μου δημιουργούν μόνο στιγμιαία ευτυχία. Η πιο χαρούμενη στιγμή είναι όταν Με βλέπετε μες στην καρδιά σας".

"Δεν έχω έρθει για να μπερδέψω ή να τρομάξω τους ανθρώπους. Όταν οι άνθρωποι Με βιώσουν, για πρώτη φορά θα γνωρίσουν το σκοπό της ζωής". Δεν θα αισθάνεστε ότι ζείτε μια μάταιη ζωή, αλλά μια ζωή όπου ο Δάσκαλος είναι μέσα σας και σας καθοδηγεί. Αυτή η αίσθηση της εσωτερικότητας θα σας δώσει μιαν άλλη προοπτική στη ζωή. Τα πάντα είναι μέσα σας. Όταν αυτό θα συμβαίνει, δεν θα αντιδράτε με θυμό. Με μια αίσθηση μη-προσκόλλησης (αποστασιοποίησης) θα βιώνετε τη δύναμη του Θεού. Ο Θεός είναι πίσω από τα πάντα.

"Δε θέλω να πιστεύετε σ' Εμένα. Πρώτα βιώστε Με μέσα σας. Όταν Με βιώνετε, τότε αποχτάτε συνείδηση της παρουσίας Μου μέσα σας: δεν είναι ζήτημα πίστης πρώτα. Δε θέλω να Με δεχτείτε ή να Με απορρίψετε – εκείνο που μετράει είναι η εσωτερική σας εμπειρία". Εκείνο που το βιώνεις εσύ ο ίδιος είναι ο πλούτος σου, ο πλούτος του Είναι σου. Η ζωντανή αλήθεια είναι ζήτημα εμπειρίας, βίωσης.

Μην προσπαθείτε να Με λατρέψετε, συμβουλεύει ο Μαϊτρέγια. Αν λατρεύετε Εμένα, προσπαθείτε να μειώσετε τον εαυτό σας. Αυτό δεν το θέλω. Θέλω να είσαστε ίσοι. Είστε μια σπίθα του Υπέρτατου Όντος. Μη νομίζετε ότι είστε κατώτεροι από Μένα.

"Μόνο ο Εαυτός έχει σημασία". Είσαι αυτός ο Εαυτός, "ένα αθάνατο ον". Το ότι υποφέρουμε οφείλεται στην ταύτισή μας με οτιδήποτε και με κάθε τι που δεν είναι ο Εαυτός. Αναρωτήσου: "Ποιος είμαι;". Θα δεις ότι ταυτίζεσαι είτε με την ύλη (το σώμα), είτε με τη σκέψη (το νου), είτε με τη δύναμη (το πνεύμα). Αλλά δεν είσαι τίποτ' απ' αυτά. "Νους, πνεύμα και σώμα είναι οι ναοί του Κυρίου". Ο Εαυτός βιώνει μέσα σ' αυτούς τους ναούς "το υπέρτατο Είναι και το Γίγνεσθαι του Κυρίου".

Το πνεύμα, στη σανσκριτική ορολογία, είναι Σιβ-σάκτι (Shiv-shakti), δηλαδή ενέργεια. Ο νους είναι Βράχμα (Βrahma), δηλαδή σχηματισμός σκέψεων. Το σώμα είναι Πράκριτι (Ρrakriti), δηλαδή υλική ουσία και μπορούμε επίσης να τη δούμε σαν υλική δραστηριότητα.

Ο προορισμός του Εαυτού είναι να είναι ελεύθερος. Όταν τον δούμε στην ελευθερία του, στο Είναι του, ονομάζεται Ατμαν (Αtman). Μέσα στους περιορισμούς του χρόνου και του χώρου, στο γίγνεσθαί του, είναι η ψυχή ή Τζίβα (Jiva). Ο Εαυτός δεν είναι ενέργεια (Shiv-shakti, πνεύμα). Ο Εαυτός δεν είναι σχηματισμός σκέψεων (Βrahma ή νους). Ο Εαυτός δεν είναι υλική δραστηριότητα (Ρrakriti, το σώμα). Ο προορισμός του Εαυτού είναι να εισέρχεται και να εξέρχεται σ' αυτούς τους ναούς του Κυρίου κατά βούληση.

Σίβα και Βράχμα μπορούν να ιδωθούν ως δύο απόψεις μιας τριάδας που περιλαμβάνει τον Βίσνου (Vishnu), την άποψη που συντηρεί. Αν ένα άτομο κυριαρχείται από Σιβ-Σάκτι (Shiv-Shakti, ενέργεια), μπορεί να κάνει θαύματα. Όμως το άτομο αυτό μοιάζει αποτραβηγμένο, κενό, ανέκφραστο. Αν ένα άτομο κυριαρχείται από Βράχμα (το νου), μπορεί να είναι ένας φιλόσοφος, αλλά μπορεί να είναι δέσμιος αυτού του σχηματισμού σκέψεων. Αν κάποιος κυριαρχείται από την άποψη του Βίσνου (τη συντηρούσα άποψη) μπορεί να δίνει, και να δίνει γενναιόδωρα, μπορεί ίσως να γίνει ένας άγιος, αλλά κι αυτό ακόμα μπορεί να είναι φυλακή. Στη δεκαετία του '60, οι χίπις ανταποκρίθηκαν στην άποψη του Βίσνου. Είχαν πάψει να πιστεύουν στη δύναμη (Σιβ-σάκτι) και στο νου (Βράχμα).

Το Είναι είναι αθάνατο. Το Γίγνεσθαι είναι το ξεδίπλωμα στο χρόνο και στο χώρο. Ο Εαυτός βιώνει και τα δύο.

Το Είναι και το γίγνεσθαι είναι δυο τρόποι. Το Είναι δεν αλλάζει, ενώ το γίγνεσθαι είναι μια πορεία στο χρόνο και στο χώρο. Ο άνθρωπος, στο Είναι του, είναι ο Εαυτός. Στο γίγνεσθαί του, είναι η ψυχή – η αντανάκλαση του Εαυτού.

Ο Εαυτός βιώνει. Παίζει τον "μίνι-ρόλο" του Παντοδύναμου. Ο Εαυτός είναι η σπίθα του Παντοδύναμου. "Υπάρχουν φορές που συνειδητοποιείς ότι κάποιος είναι πίσω σου, μέσα σου, πάνωθέ σου, γύρω σου – ότι κάτι είναι παρόν. Αυτό το 'κάτι' είναι ο Παντοδύναμος. Αυτό δεν συμμετέχει: παρατηρεί. Κανένας δεν χρειάζεται να παλέψει για να κάνει αυτό το βήμα. Όλοι έχουν τα απαιτούμενα προσόντα γι' αυτό το στάδιο. Κατόπιν, καθώς η εγρήγορσή σου θ' αυξάνει, αν εφαρμόζεις την πειθαρχία της μη-προσκόλλησης, θα Με γνωρίσεις στην ολότητά Μου. Από τη στιγμή που Με σκέφτεσαι, είμαι μαζί σου".

Ο Εαυτός κάνει γνωστό τον εαυτό του μέσ' από τη συνειδητότητα, την εγρήγορση. Ο Εαυτός κάνει το νου, το πνεύμα και το σώμα να έχουν συνείδηση της πραγματικότητας και να μπορούν έτσι να παίρνουν αποφάσεις ανάλογα. Ο Μαϊτρέγια λέει: "Αφήστε την εγρήγορσή σας να μεγαλώσει. Η εγρήγορση, μαζί με τη νοημοσύνη, θα καθοδηγεί το νου, το πνεύμα και το σώμα. Αυτό θα δημιουργήσει αρμονία ανάμεσα στο νου, το πνεύμα και το σώμα και τον Εαυτό". Τότε ο Εαυτός μπορεί να χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της Ζωής για να μεταμορφώνει τα πράγματα, να επιτελεί 'θαύματα'. Ο νους το πνεύμα και το σώμα δεν είναι παρά οχήματα.

Η εγρήγορση είναι το φως της ζωής. Κάθε τι που γίνεται εκτός εγρήγορσης οδηγεί στην καταστροφή. Όλες οι σκέψεις που σε οδηγούν στον εγωισμό σ' απομακρύνουν από την εγρήγορση. Στην εγρήγορση δεν υπάρχει μνήμη. Η μνήμη είναι μόνο στο νου. Όλη η διαπάλη και όλες οι έγνοιες είναι στο νου, ποτέ στην εγρήγορση. Η οδύνη, η κατάθλιψη και η λαχτάρα για ναρκωτικά είναι όλα καταστάσεις του νου. Η εγρήγορση σ' ελευθερώνει και σου επιτρέπει να απολαμβάνεις τη ζωή.

Όσο η εγρήγορση είναι ακόμα κοιμισμένη, οι '-ισμοί' κυριαρχούν στο νου, το πνεύμα και το σώμα, και προκαλούν διαιρέσεις. Αυτό είναι 'μάγια' (maya), δηλαδή πλάνη. Όταν σε διέπει και σε οδηγεί η εγρήγορση, τότε οι '-ισμοί' δεν μπορούν να σε πλησιάσουν. Η εγρήγορση μπορεί να κάνει ακόμα κι ένα βασιλιά να παραιτηθεί από το βασίλειό του. Τα προνόμια διχάζουν, γιατί αρνούνται την ενότητα της οντότητας που είναι εντός σας. Οι '-ισμοί' δεν απορρίπτονται μονομιάς. Αποτελούν σκαλοπάτια στο δρόμο. Η εγρήγορση καθορίζει το ρυθμό της εξέλιξης.

Αλλά στην εγρήγορση δεν υπάρχει φορτίο. Παραμένεις ευσυνείδητος, αμόλυντος, αγνός. Υπάρχει χάρη, γαλήνη κι ευτυχία. Αυτές είναι οι ευλογίες του Κυρίου.

Στο μέλλον, η εγρήγορση θα γίνεται σεβαστή στο σπίτι και στο σχολείο σαν ιερό δώρο, χαρισμένο από το Θεό. Η εγρήγορση είναι η μητέρα της δημιουργίας. Δεν μπορεί ποτέ να διαιρεθεί, ούτε και να επιβληθεί. Δεν μπορεί να περιγραφεί στα σχολικά βιβλία, γιατί δεν έχει αρχή και τέλος. Η εγρήγορση μπορεί μονάχα να βιωθεί. Είναι ένας σπόρος σ' όλη τη δημιουργία και σε κάθε άτομο.

Η εγρήγορση είναι πανανθρώπινη και δεν 'ανήκει' σε καμιά θρησκεία, ούτε σε κάποιο γκουρού, άγιο ή πολιτικό.

Σύμφωνα με τον Μαϊτρέγια, όταν κρίνεις, λέγοντας "εγώ έχω δίκιο κι εσύ έχεις άδικο", πιάνεσαι στο δίχτυ της προσκόλλησης. Ο Εαυτός πρέπει πάντα να εφαρμόζει μη-προσκόλληση. Μ' αυτό τον τρόπο, η εγρήγορση θα μεγαλώσει. Ο Εαυτός είναι ουδέτερος κι ελεύθερος από κάθε οδύνη. Η εγρήγορση προστατεύει τον Εαυτό. Όπως ακριβώς το σώμα πρέπει να πλένεται, έτσι και η μη-προσκόλληση είναι το "λουτρό" του νου, και η εγρήγορση το "λουτρό" του πνεύματος.

http://www.share-gr.org/04-08.htm